//
you're reading...
Έθιμα, Αρνάκι, Φαγητό

Τι κοινό έχουν χριστιανοί, άθεοι, «φιλόζωοι» και λοιποί Έλληνες τις «Άγιες» τούτες μέρες του Πάσχα;

Animals are my friends… and I don’t eat my friends.
George Bernard Shaw

The greatness of a nation can be judged by the way its animals are treated.
Mahatma Gandhi

Οὐ γὰρ δὴ λέοντάς γ᾽ ἀμυνόμενοι καὶ λύκους ἐσθίομεν· ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐῶμεν, τὰ δ᾽ ἀβλαβῆ καὶ χειροήθη καὶ ἄκεντρα καὶ νωδὰ πρὸς τὸ δακεῖν συλλαμβάνοντες ἀποκτιννύομεν, ἃ νὴ Δία καὶ κάλλους ἕνεκα καὶ χάριτος ἡ φύσις ἔοικεν ἐξενεγκεῖν . . .
Πλούταρχος, Περί σαρκοφαγίας

Τι κοινό μπορεί να έχουν χριστιανοί, άθεοι, αδιάφοροι, «φιλόζωοι» και λοιποί απροσδιόριστοι τις «Άγιες» τούτες μέρες του Πάσχα στην Ελλάδα;

Ίσως πολύ περισσότερα απ’ ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Π.χ. την άκριτη αποδοχή του παγανιστικοχριστιανικού εθίμου της σφαγής και κατανάλωσης των αμνών. Το πανηγύρι του θανάτου. Αναρωτιέμαι, πόσοι έχουν παρευρεθεί στη σφαγή ενός αρνιού; Πώς θα αντιδρούσε η καρδιά τους ακούγοντας τα βελάσματα, το ζώο που υποφέρει για ώρα μετά τη σφαγή, τα υπόλοιπα ζώα, που δεμένα, βελάζουν γνωρίζοντας τι έπεται.

Μη νομίζετε ότι αυτά που λέω είναι ιδιαίτερα πρωτότυπα. Ο Παζολίνι κάπου έχει πει ότι καπιταλισμός και κομμουνισμός (φαινομενικά «αντίθετοι» πόλοι) έχουν ένα κοινό: την τάση για κατανάλωση. Και φέρνει ως παράδειγμα αυτού την τηλεόραση.

In the months before his death Pasolini waged a campaign as a political journalist against the “genocide Marx prophesied in the Manifesto,” a consumerist “genocide in the form of the suicide of an entire country.” He called for the immediate abolition of television, explaining that “genocide” was the “acculturation by the power of consumerism” through the tool of television, that would soon overcome the difference between fascists and anti-fascists in a common imbecility.

Αρνί με κομμένο λαιμόΚάποιοι μπορεί να θέτουν εαυτούς αριστερά ή δεξιά (και κάποιοι άλλοι αντιδραστικά να θέτουν εαυτούς ως «άθεους» ή ως υπερασπιστές, και κυρίως «υπερασπίστριες» των αδέσποτων ζώων, σκυλιών και γατιών συνήθως), ωστόσο, έχουν απορροφήσει σε τέτοιο βαθμό την περιρρέουσα πολιτισμική ατμόσφαιρα, που ελάχιστα θα έλεγε κανείς ότι διαφέρουν από τους υπόλοιπους οι οποίοι έχουν καταναλώσει το άλφα, βήτα ή γάμα «όπιο του λαού» ή που μπορεί και να ρίξουν και μια κλωτσιά σε ένα σκύλο. Δυστυχώς, η αναθεώρηση ενός πολιτισμικού πλαισίου απαιτεί μια εκ βάθρων εξέταση όλων όσων έχει κανείς απορροφήσει υποσυνείδητα από την κοινωνία στην οποία μεγάλωσε, απαιτεί ένα ξεβόλεμα, που, σαφώς, και δεν βολεύει πολλούς αυτοαποκαλούμενους «επαναστάτες» του κατεστημένου καθώς και πολλούς «συμπονιάρηδες» των καημένων των αδέσποτων.

.

.

.

.

.

.

κοτόπουλο τρώει άνθρωποΕδώ έρχεται στον νου η φράση του πάπα ότι «οι άθεοι επιλέγουν κατά βούληση την ηθική τους». Αγαπητέ πάπα, κατά βούληση την επιλέγουν και οι ένθεοι. Για την ακρίβεια, όχι ακριβώς κατά βούληση, αλλά κατά πλύση εγκεφάλου. Καθώς, τι άλλο είναι το εκάστοτε πολιτισμικό πλαίσιο από μια πλύση εγκεφάλου; Το παράδειγμα του γεωγραφικού προσδιορισμού της θρησκείας πιστεύω αρκεί. Πόσοι από αυτούς που γεννιούνται π.χ. στην Τουρκία, όπου κυρίαρχη θρησκεία είναι ο μωαμεθανισμός, γίνονται χριστιανοί; Πόσοι από αυτούς που γεννιούνται στην Ελλάδα, όπου κυρίαρχη θρησκεία είναι ο χριστιανισμός, γίνονται μωαμεθανοί; Ελάχιστοι. Διότι σχεδόν όλοι αποδέχονται το φιλοσοφικό, θρησκευτικό και κοινωνικό πλαίσιο που τους πλασάρεται από το οικείο περιβάλλον τους. Καμία κρίση επ’ αυτού. Κάποιοι μπορεί να διαφοροποιούνται λίγο, σε έναν επιλεγμένο τομέα, και μετά να αισθάνονται περήφανοι και «ανώτεροι» που είναι «διαφορετικοί»· η διαφορετικότητά τους όμως δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να ξύνει την επιφάνεια (η «φιλόζωη» κυρία που κόπτεται για το σκυλάκι και το ντύνει με μεταξωτά ενώ τρώει με απληστία το σουβλιστό αρνάκι, ο δήθεν συνειδητοποιημένος περί των ανθρωπίνων και λοιπών δικαιωμάτων άθεος που υπεραμύνεται του δικαιώματος να μη γίνεται υποχρεωτικός νηπιοβαπτισμός, ενώ ταυτόχρονα καπνίζει ασυστόλως όπου βρει, περνάει με κόκκινο, και μετέχει με χαρά στο βάναυσο παγανιστικοχριστιανικό έθιμο της κατανάλωσης των πασχαλινών σφαγίων).

Το συμπέρασμα είναι ότι η όποια «αναθεώρηση» της ορθότητας του πολιτισμικού πλαισίου περιορίζεται στις προσωπικές αδυναμίες και προτιμήσεις. Ενίοτε και στα κόμπλεξ (π.χ. κάποιος είχε αυστηρό πατέρα χριστιανικών αρχών που τον καταπίεζε και ως εκ τούτου έγινε άθεος και μισητής των «ενθέων»).

Η διαφορά, λοιπόν, μεταξύ ενθέων, αθέων, soi-disant «ζωόφιλων» και λοιπών απροσδιόριστων, ίσως να έχει κάτι να κάνει με αυτό που αποκαλεί ο Παζολίνι «κοινή ηλιθιότητα», και συμπληρώνω εγώ, εν προκειμένω, την κοινή ηλιθιότητα της ασυνειδησίας, της έλλειψης συμπόνιας και της καλής, πατροπαράδοτης, νεοελληνικής κοιλιοδουλείας.

 

Advertisements

About greek-translation

Greek translator, poet and piano enthusiast.

Discussion

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

Pages

%d bloggers like this: